تو یه وقت عاشق زارم نکنی  

 من یه بوته ی گلم که رو به پرپر و خزونم تو منو خشکیده و خارم نکنی

یه باری از رو دوشت بر نداشتم یه غم داشتی هزارتا روش گذاشتم

میدونم که راه تو از من جداست میدونم که چشم تو خونه خرابم میکنه

ذره ذره قطره قطره میدونم میکشه آبم میکنه

تو کارت مهربونی بود     تو عشقت آسمونی بود

تو بهار و نورسی تو رو میخواد هرکسی

ولی من رو به زوالم جون نداره پرو بالم

توسراپا خواهشی شادی و شیرین وناز بی قرار و پرنیاز

ولی من مرده غم گوشه گیر و سر به زیر

دل من خسته عشق از محبت سیر سیر

تو دیگه نکش منو با خنجر نامهربونیت

تو دیگه نکش منو با عطر و بوی جونیت

میدونم یه روز جلو چشم تو پرپر میزنم

میمیرم دود میشم پیش تو نابود میشم

اخه تو کجا بودی از کدوم شهر امدی

کی بهت گفته بیای منو اتیش بزنی دود کنی منو نابود کنی

تو کارت مهربونی بود     تو عشقت آسمونی بود

به دنبال محبت بودی ای یار دلت با بی وفایی شد گرفتار

تو رو من هرچی ازردم  به روزت هرچی اوردم

تو باز عاشقتر از پیشی داری عاشقترم میشی

تو کارت مهربونی بود تو عشقت اسمونی بود

من که همه فکر و حواسم تویی اونی که یه عمری میخواستم تویی

 تویی که نه فکرت نه حواست منم خستگی عشق تو مونده توی جون وتنم

من که همه دار و ندارم تویی  اونی که میخوام تنها نذارم تویی

 تویی که نه داشتی و نه داری منو تنها گذاشتی و بازم تنها میذاری منو

بی تو این زندگی پوچ چه سود؟ سینه با یاد تو بود و دل به امید تو بود

منم که خوب میفهممت غصه ام میگیره از غمت

منم که خنده رو لبم میشینه تا میبینمت

من را نگرتو به چشم غمخوار دیوانه ی خویش دیو مپندار

من را تو نخوان  غریبه ای یار این عشق مرا حقیر مشمار